Hakkâri Nefessiz Kalıyor

Köşe Yazısı:
Erdal Demir’in değerlendirmesine göre, Hakkâri’de uzun süredir gündemde olan yol sorunu artık sıradan bir altyapı problemi olarak görülemiyor. Özellikle son günlerde etkili olan yağışlar ve beraberinde gelen heyelanlar, bu sorunun ne denli hayati bir boyuta ulaştığını bir kez daha ortaya koydu. Kapanan yollar, aksayan ulaşım ve çaresizce bekleyen vatandaşlar, kentin adeta kendi içine kapanmasına neden oluyor.

Yazıda, Hakkâri’nin zorlu coğrafyasının yıllardır “kader” olarak nitelendirildiği ancak gelinen noktada sorunun yalnızca doğa şartlarıyla açıklanamayacağı ifade ediliyor. Asıl problemin, bu zorluklara karşı kalıcı ve sürdürülebilir çözümler üretilememesi olduğuna dikkat çekiliyor. Her yağış sonrası tekrar eden yol kapanmaları ve geçici müdahalelerle açılan yolların kısa sürede yeniden kullanılamaz hale gelmesi, yıllardır değişmeyen bir döngü olarak öne çıkıyor.

Demir, Hakkâri’nin dış dünyayla bağlantısını sağlayan alternatif yolların yok denecek kadar az olmasının, olası bir afet durumunda ciddi riskler barındırdığını belirtiyor. Büyük bir deprem ya da geniş çaplı bir heyelan halinde, kentin dış dünyayla bağlantısının tamamen kopabileceği uyarısında bulunuluyor. Bu durumun yalnızca ulaşımı değil; sağlık, gıda, güvenlik ve insani yardım gibi temel alanları da doğrudan etkileyecek kritik bir kırılma noktası olduğu vurgulanıyor.

Siyasi tabloya da değinilen yazıda, yetkililerin Ankara’daki temasları, yapılan açıklamalar ve verilen sözlerin kamuoyuyla paylaşıldığı ancak sahada bu çabanın yeterince hissedilmediği ifade ediliyor. Bu durumun, halk arasında ciddi bir güven sorunu oluşturduğuna dikkat çekiliyor. Vatandaşların artık açıklamalardan çok somut sonuç görmek istediği belirtiliyor.

“Her yağmurda aynı şeyi yaşıyoruz” sözünün, Hakkâri’deki yol sorununun en net özeti olduğu ifade edilen yazıda, yıllardır gündeme gelen alternatif güzergâhlar, tünel ve viyadük projelerinin hayata geçirilememesi eleştiriliyor. Hakkâri’nin ihtiyacının günü kurtaran geçici çözümler değil, uzun vadeli ve mühendislik temelli bir ulaşım politikası olduğu vurgulanıyor.

Sonuç olarak yazıda, yol meselesinin artık ertelenemez bir konu haline geldiği belirtilirken, her gecikmenin olası bir felaketin etkisini artıracağına dikkat çekiliyor. Hakkâri’nin yolu sadece bir ulaşım hattı değil, bir şehrin nefes borusu olarak tanımlanıyor ve bu nefesin her geçen gün daha da daraldığı ifade ediliyor.